مشهورترین لقب حضرت فاطمه،
«زهرا» است که به معنای درخشنده و و نورانی است. جابر می گوید: محضر مبارک امام صادق علیه السلام عرض کردم: برای چه فاطمه سلام الله علیها به زهرا معروف گردید؟



حضرت فرمود:

زیرا خداوند متعال او را از نور عظمت خودش آفرید،

 و هنگامی که نور وجود فاطمه سلام الله علیها درخشید، آسمانها و زمین به نورش روشن گشت و دیدگان فرشتگان از شدّت نورش بسته شد و تمام ملائکه، حقّ تبارک و تعالی را سجده نموده، عرض کردند:

معبودا! این نور چه خصوصیّتی دارد که این قدر تابان و روشن است؟




خداوند متعال به آنها وحی فرمود:

این نور از نور من است که در آسمان ساکنش کرده ام. آن را از عظمت خویش آفریده ام. آن را از صلب پیامبری از پیامبران که بر تمام انبیا تفضیل و برتریش داده ام، خارج نموده ام.

از این نور پیشوایانی را که به امر من قیام می کنند و مردم را به طرف من هدایت می نمایند، بیرون می آورم. این پیشوایان را پس از انقطاع وحی جانشینان خود در روی زمین قرار می دهم.»