حفظ قرآن مانند تلاوت آن آثاری فراوان و ارزنده دارد. برخی از آثار حفظ آیات قرآن مجید، عبارت است از: 

پاداش اخروی

حافظان قرآن در بهشت جایگاهی والا دارند، و پاداش آنان دو چندان خواهد بود. پیامبر اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: 

درجات بهشت به تعداد آیه‎های قرآن است. وقتی که صاحب قرآن وارد بهشت شود، به وی می‎گویند بخوان و بالا برو، که هر آیه‎ای را درجه‎ای است. پس برتر از درجه حافظ قرآن درجه‎ای نیست.

نجات از عذاب الهی را از اوصاف حافظان قرآن برشمرده اند.

"لایعَذِّبُ اللهُ قَلباً وَعَی الْقُرآن" یعنی خداوند متعال قلبی که قرآن در آن باشد را عذاب نمی‌کند

.(آثار الصادقین، ج17، ص247)

همچنین در روایات بیان شده که حافظان قرآن توان شفاعت کردن دیگران را نیز دارند. 

قال رسول الله صلّی الله علیه وآله: "مَن قَرَاَ الْقُرآنَ حَتّی یسْتَظْهرَهُ وَیحْفَظَهُ اَدْخَلَهُ اللهُ الْجَنَّةَ وشَفَّعَهُ فی عَشْرَةٍ مِنْ اَهْلِ بَیتِهِ کُلِّهِمْ قَدْ وَجَبَتْ لَهُمُ النّارُ" 

یعنی هر که آنقدر قرآن بخواند تا حفظ شود، خداوند او را به بهشت داخل خواهد کرد و شفاعتش را درباره ده نفر از خانواده‌اش که آتش جهنم بر آن واجب شده، می‌پذیرد

.(مجمع البیان، ج1، ص45)

شاید همنشینی با فرشتگان را بتوان در ذیل پاداش و سعادت اخروی آورد.

عن ابی عبدالله ـ علیه السّلام ـ قال: "الحافِظُ للْقرْآنِ الْعامِلُ بِه مَعَ السَّفَرةِ الْکِرامِ الْبَرَرَةِ" 

یعنی حافظ قرآن که بدان عمل کند، در آخرت رفیق و همراه فرشتگان و سفیران الهی خواهد بود

.(اصول کافی، ج4، ص404)

و باز در روایت است که حفظ قرآن موجب آمرزش گناهان می باشد: 

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : مَنْ قَرَأَ الْقُرآنَ عن حِفْظِهِ ثُمَّ ظَنَّ اَنَّ الله تَعالی لایغْفِرُ لَهُ فَهُوَ مِمَّنْ اسْتَهْزِءَ بِآیاتِ الله" یعنی 

کسی که قرآن را از حفظ بخواند و گمان کند که خداوند متعال او را نمی‌آمرزد، در واقع از جمله کسانی است که آیات خداوند را مورد استهزاء و تمسخر قرار داده است

.(مستدرک الوسائل، ج2، ص294)

هدایت انسان.

تلاوت و انس با قرآن از سفارش‎های مکرر معصومان ـ علیهم السّلام ـ است و حفظ قرآن به طور طبیعی به انس با آیات الهی می‎انجامد؛

زیرا حافظ قرآن باید برای تثبیت محفوظات قرآنی‎اش دست کم روزی چند بار به قرائت قرآن بپردازد. 

معصومان ـ علیهم السّلام ـ حافظان قرآن را به تکرار آیات الهی فراخوانده، یادآور شده‎اند همان گونه که شتر بسته شده در یک نقطه ـ چنانچه مورد دیدار پیاپی صاحبش واقع نشود، 

جایگاهش را ترک می‎کند، محفوظات حافظ قرآن نیز ـ اگر پیوسته مورد مراجعه و تکرار قرار نگیرد از خاطر زدوده می‎شود ـ

(صحیح مسلم، ج1، ص544) ـ 

بنابراین حافظ ناگزیر با قرآن انس می‎گیرد و همین زمینه‎ هدایت و سعادت را فراهم می‎آید. 

حضرت علی ـ علیه السّلام ـ می‎فرماید: 

هیچ کس با قرآن هم نشین نمی‎شود مگر این که از کنار آن با افزایش یا کاهش برمی‎خیزد: افزایش هدایت یا کاهش گمراهی

.(نهج البلاغه، خطبه 175) 

آرامش روحی.

یاد خدا تأثیر بسزایی در روان آدمی دارد و دل‎ها در پرتو آن آرام می‎گیرد

. خداوند متعال می‎فرماید: «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ آگاه باش، دل‎ها با یاد خدا آرام می‎گیرد.

این که در روایات است که حافظ قرآن غنا و بی نیازی می یابد، به همین معنا رجوع دارد. 

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : "اَغْنَی النّاسِ حَمَلةُ الْقُرآنِ مَنْ جَعَلهُ اللهُ تَعالی فی جَوْفِهِ" یعنی 

بی‌نیازترین مردم حاملان قرآن می‌باشند، آن کسان که خدای تعالی قرآن را در سینه آنها جای داده است

.(کنز العمال، ج1، ص510)

شاید نجات از تنهایی هم در زمره همین فائده باشد. در روایت است که کتاب بهترین هم نشین تنهایی است و قرآن زیباترین، عمیق‎ترین و با نفوذترین کتاب شمرده می‎شود. 

امام سجاد ـ علیه السّلام ـ می‎فرماید: 

اگر همه مردم روی زمین از دنیا بروند، تا وقتی قران با من است، از هیچ چیز وحشت ندارم.(بحارالانوار، ج46، ص107)