اختلالات‌ شخصیت‌ گروهی‌ از حالات‌ روانی‌ که‌ بیماری‌ نبوده‌، بلکه‌ شیوه‌های‌ رفتاری‌ هستند.

 خصوصیات‌ این‌ اختلالات‌ عبارتند از الگوهای‌ رفتاری‌ نسبتاً ثابت‌،

 انعطاف‌ناپذیر و ناسازگار که‌ به‌ بروز مشکلاتی‌ در ارتباط‌ برقرار کردن‌ با دیگران‌ و مشکلات‌ شغلی‌ و قانونی‌ منجر می‌گردد.

افراد دچار این‌ حالات‌ تصور می‌کنند که‌ الگوهای‌ رفتاریشان‌ طبیعی‌ و صحیح‌ است‌. •

علایم‌ شایع‌ پارانویید

 ـ دارای‌ شک‌ و بی‌اعتمادی‌ غیرمنطقی‌ نسبت‌ به‌ دیگران‌؛ در زمینه‌ بی‌اعتمادی‌، دارای‌ حالت‌ تدافعی‌ و حساسیت‌ بیش‌ از حد نسبت‌ به‌ دیگران‌ هستند.

 اسکیزویید و اسیکزوتیپال

‌ ـ از نظر هیجانی‌ سرد هستند؛ در برقراری‌ ارتباط‌ با دیگران‌ مشکل‌ دارند.

 گوشه‌گیر، خجالتی‌، خرافاتی‌ و از نظر اجتماعی‌ منزوی‌ هستند.

 جبری‌

 ـ کمال‌گرا، دارای‌ عادت‌ خشک‌، و مردد بوده‌ و نیازهای‌ طبیعی‌ خود را مهار می‌کنند.

 نمایشی‌ (هیستریونیک‌)

ـ وابسته‌، فاقد بلوغ‌ فکری‌، زودرنج‌، عاطل‌ و باطل‌، دائم‌ خواستار تشویق‌ و توجه‌ دیگران‌ بوده‌ و با ظواهر یا رفتار خود با دیگران‌ ارتباط‌ برقرار می‌کنند (جلب‌ توجه‌ می‌کنند).

خودشیفته‌ (نارسیستیک‌)

 ـ دارای‌ یک‌ حس‌ خودباوری‌ بیش‌ از حد بوده‌، شیفته‌ قدرت‌ هستند؛ نسبت‌ به‌ دیگران‌ بی‌علاقه‌ هستند.

 خواستار توجه‌ دیگران‌ بوده‌ و احساس‌ می‌کنند که‌ سزاوار توجه‌ ویژه‌ هستند.

 دوری‌ گزین‌

 ـ ترس‌ و واکنش‌ بیش‌ از معمول‌ نسبت‌ به‌ ردشدن‌؛ اعتماد به‌ نفس‌ پایین‌؛ از نظر اجتماعی‌ گوشه‌گیر و وابسته‌ هستند.

 وابسته‌

 ـ غیرفعال‌، بیش‌ از حد پذیرای‌ نظرات‌ دیگران‌، ناتوان‌ در تصمیم‌گیری‌؛ فاقد اطمینان‌ هستند.

بی‌تفاوت‌ 

 مهاجم‌

ـ سرسخت‌، بدخلق‌ و قهرکننده‌، ترسان‌ از صاحب‌ اختیار بودن‌، و سهل‌انگار هستند؛

همیشه‌ کارها را به‌ تعویق‌ انداخته‌، استدلالی‌ بوده‌ و به‌ سختی‌ از دیگران‌ کمک‌ پذیرفته‌ یا عقاید خود را کنار می‌گذارند.

 ضداجتماعی

‌ ـ خودپسند بی‌عاطفه‌، بی‌نظم‌ و بی‌قاعده‌، تحریک‌پذیر و بی‌پروا هستند؛

از تجارب‌ درس‌ عبرت‌ نمی‌گیرند و در تحصیل‌ و کار ناموفقند.

 بینابینی‌

 ـ تحریک‌پذیر، دارای‌ شخصیت‌ ناپایدار و تغییر شخصیتی‌ هستند؛ احساسات‌ خود از جمله‌ خشم‌، ترس‌ و احساس‌ گناه‌ را نابجا بروز می‌دهند؛

 نمی‌توانند خود را کنترل‌ کنند؛ مشکلات‌ هویت‌ دارند؛ ممکن‌ است‌ اقدام‌ به‌ خودزنی‌ کنند (ایجاد جراحت‌ یا سوزاندن‌ قسمتی‌ از بدن‌ برای‌ کاهش‌ تنش‌ خود)

و گاهی‌ دست‌ به‌ خودکشی‌ می‌زنند. •

 علل‌ ناشناخته‌ است‌.

 فرضیه‌های‌ موجود در این‌ زمینه‌ نقش‌ عوامل‌ زیست‌شناختی‌، تکامل‌ اجتماعی‌ و روانی‌ را مطرح‌ کرده‌اند. •

 عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر سابقه‌ سوءرفتار دیگران‌ با فرد در کودکی‌ سابقه‌ خانوادگی‌ اختلالات‌ خلقی‌ •

 پیشگیری‌ رفتار سالم‌ پدر و مادر با کودک‌ •

 عواقب‌ مورد انتظار درمان‌ برای‌ برخی‌ بیماران‌ مؤثر بوده‌ و یک‌ تغییر تدریجی‌ در شخصیت‌ و رفتار به‌ همراه‌ دارد.

 برای‌ سایر بیماران‌، درمان‌ نقش‌ نگه‌دارنده‌ داشته‌ و در مورد برخی‌ بیماران‌ عاقبت‌ درمان‌ ناامیدکننده‌ است‌. •

 عوارض‌ احتمالی‌ مشکل‌ در حفظ‌ شغل‌ و ارتباط‌ با دیگران‌؛ اضطراب‌ و افسردگی‌ سوءمصرف‌ داروها عدم‌ پایبندی‌ به‌ درمان‌ خودکشی‌ • • •

 درمان‌ •

اصول‌ کلی‌ اقدامات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ مشاهده‌ علایم‌ بیمار توسط‌ سایرین‌ باشد.

- در این‌ موارد و بررسی‌ سابقه‌ طبی‌، سابقه‌ رفتاری‌، معاینه‌ فیزیکی‌ و ارزیابی‌ روانشناختی‌ توسط‌ فرد درمانگر لازم‌ است‌.

 - درمان‌ این‌ اختلالات‌ مستلزم‌ اعتقاد متقابل‌ بین‌ درمانگر و بیمار است‌.

تحقق‌ این‌ امر ممکن‌ است‌ مشکل‌ باشد، زیرا در این‌ اختلالات‌ اغلب‌ انگیزه‌ دریافت‌ درمان‌ مربوط‌ به‌ اطرافیان‌ بیمار است‌ نه‌ خود بیمار.

 - درمان‌ روانشناختی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ خانواده‌ درمانی‌ و گروه‌ درمانی‌، موقعیت‌های‌ زندگی‌ گروهی‌ و گروه‌های‌ خودیاری‌ باشد.

روش‌های‌ تغییر رفتار با یادگیریی‌ مهارت‌های‌ اجتماعی‌، تقویت‌ رفتارهای‌ به‌ جا، محدودکردن‌ رفتارهای‌ نابجا، یادگیری‌ بروز احساسات‌، تحلیل‌ شخصی‌ از رفتار و مسؤولیت‌پذیری‌ در مورد رفتارها در ارتباط‌ است‌. •

 داروها هیچ‌ دارویی‌ برای‌ علاج‌ یا درمان‌ اختلالات‌ شخصیتی‌ وجود ندارد، ولی‌ ممکن‌ است‌ داروهایی‌ برای‌ درمان‌ بیماری‌های‌ همراه‌ تجویز شدند، مثلاً:

 داروهای‌ ضدافسردگی‌ برای‌ افسردگی‌؛ داروهای‌ ضداضطراب‌ داروهای‌ ضدروان‌پریشی‌ (سایکوژ) » » در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ اختلالات‌ شخصیتی‌ باشید.

 - اگر علایم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌ تدام‌ یافته‌ یا بدتر شود. -اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند