قال الکاظم علیه السلام :


توکل کردن بر خدا درجاتی دارد: 

یکی از آنها این است که در تمام کارهایت به خدا توکل کنی

و هر چه با تو کرد از او خشنود باشی

و بدانی که او نسبت به تو از هیچ خیر و تفضّلی کوتاهی نمی کند

و بدانی که در این باره حکم، حکم اوست،

پس با واگذاری کارهایت به خدا بر او توکل کن

و در آن کارها و دیگر کارها به او اعتماد داشته باش.


(وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللّه فَهُوَ حَسْبُهُ) ـ :

اَلتَّوَکُّلُ عَلَی اللّه دَرَجاتٌ، مِنْها أَنْ تَتَوَکَّلَ عَلَی اللّه فی اُمورِکَ کُلِّها

فَما فَعَلَ بِکَ کُنْتَ عَنْهُ راضیا تَعْلَمُ اءَنَّهُ لایَألوکَ خَیْرا وَفَضْلاً

وَتَعْلَمُ أَنَّ الْحُکْمَ فی ذلِکَ لَهُ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللّه بِتَفویضِ ذلِکَ إِلَیْهِ وَثِقْ بِهِ فیها وَفی غَیْرِها؛


کافی، ج2، ص65، ح5