آیت‌الله جوادی آملی 

مردان نه تنها از لحاظ نگاه با حجاب باشند، از نظر لباس هم باید با حجاب باشند.

در فرهنگ دین و قرآن کریم طمع به حریم دیگری و به ناموس دیگری

یک نحوه بیماری است، 

در سوره مبارکه احزاب به همسران پیامبر (ص) دستور داده شدکه

«لا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذی فی‏ قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفا»

یعنی در هنگام سخن گفتن

خیلی با صدای نازک یا با مطالب رقت بار یا عاطفه برانگیز یا حساسیت برانگیز و مانند آن

که نامحرمی را بشوراند سخن نگوئید یا با آن کلمات حرف نزنید 

و اگر این کار را کردید آن نامحرم طمع می‌کند چون مریض است.

اگر مرد یا زن اهل عفاف و حجاب نبودند هم بیمار هستند

و هم بیماری را دامن می‌زنند و اگر جامعه‌ای بیمار بود درمان چنین جامعه‌ای آسان نیست،

علاج این جامعه سخت است و جامعه بیمار فکر بیمار، 

سیاست بیمار، اقتصاد بیمار، اجتماع بیمار و روابط عمومی بیمار خواهد داشت