آیت‌الله جوادی‌آملی

در تفسیر آیات 39 تا 42 سوره فاطر فرمودند: 

محتوای کلی سوره فاطر توحید، نبوت و معاد و همچنین خطوط کلی اخلاق، فقه و حقوق است.

آیات الهی نور است، هرگز کسی را گرفتار ظلمت نمی‌کند

ولی قلب انسان تیره که در مقابل این نور قرار می‌گیرد عکس‌العملی به صورت کفر و الحاد و اشکال نشان می‌دهد


که باعث افزایش درد او می‌شود.

این همان چیزی است که خداوند در آیه 82 سوره اسراء بیان کرده است


«وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَلَا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَسَارًا؛

و ما قرآن را که برای مؤمنان مایه شفا و رحمت است فرو می‌فرستیم،

و ستمکاران (کافران و مشرکان) را چیزی جز زیان نمی‌افزاید».


نکته اینجاست که خود آیات قران که شفا و رحمت برای مومنین است

باعث زیان نمی‌شوند و این خصوصیت کفار و مشرکان است

که باعث افزایش زیان و عصیان آنها می‌شود.


ذات اقدس الهی در آیه 41 به برهان دیگری اشاره می‌کند و می‌فرماید:

اشیاء همان طور که در ایجاد، محتاج خداوند هستند در نگهداری،

پرورش و پردازش نیز محتاج خداوند هستند.

آن خدایی که این جهان را با این عظمت آفریده و نگهدارنده آن است می‌تواند خویشتن‌دار باشد

و بار گناهان انسان‌ها را ببرد و خم به ابرو نیاورد، 

براساس پایان آیه 41 «إِنَّهُ کَانَ حَلِیمًا غَفُورًا»، خداوند بردبار

این بار سنگین را تحمل می‌کند

و در نابود ساختن آسمان و زمین تعجیل نمی‌کند

از همین رو در آیه بعد اشاره به بخشنده بودن خداوند شده است.

 

m-450.gif