که براى استخاره، قرآن را برمى دارى
و نخست این دعا را مى خوانى:
اَللّهُمَّ إِنْ کانَ فِی قَضائِکَ وَقَدَرِکَ، أَنْ تَمُنَّ عَلى اُمَّةِ نَبِیِّکَ، بِظُهُورِ وَلیِّکَ
خدایا اگر قضا و قَدَرت این است
 که با ظهور ولیّت و فرزند پیامبرت بر امّت رسول خدا
وَابْنِ بِنْتِ نَبِیِّکَ، فَعَجِّلْ ذلِکَ وَسَهِّلْهُ وَیَسِّرْهُ وَکَمِّلْهُ، و اَخْرِجْ لِی آیَةً
منّت گذارى،
 پس در ظهورش تعجیل و راهش را سهل و آسان قرار ده
 و براى من آیه اى بیرون آور
اَسْتَدِلُّ بِها عَلى أَمر فَأَئْتَمِرَ، أوْ نَهْـى فَأَنْتَهی فِی عافِیَـة.
که یا در آن امرى باشد که انجامش دهم
 و یا نهى باشد که ترکش کنم به عافیت و تندرستى.
سپس حاجت و مشکل خود را عنوان مى کنى
و آنگاه قرآن را مى گشایى،
 پس از آن هفت ورق مى زنى،
 در ورق هفتم، صفحه سمت چپ، هفت سطر را بشمار
و در سطر هفتم مطلب خویش را از آن آیه، دریاب.
استخاره با قرآن به شیوه هاى دیگر نیز نقل شده است
 که براى رعایت اختصار از ذکر همه آنها صرف نظر مى شود
. فتح الابواب، صفحه 278 و بحارالانوار، جلد 88، صفحه 242، حدیث 4.
2. به کتاب مفاتح الغیب، تألیف مرحوم علاّمه مجلسى مراجعه شود.
نقل از پایگاه اطلاخ رسانب آیت الله مکارم شیرازی