موسَى بنُ عَبدِ رَبِّهِ : سَمِعتُ الحُسَینَ بنَ عَلِیٍّ علیهماالسلام یَقولُ فی مَسجِدِ النَّبِیِّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ـ وذلِکَ فی حَیاةِ أبیهِ عَلِیٍّ علیه‏السلام ـ : سَمِعتُ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یَقولُ : ألا إنَّ أهلَ بَیتی أمانٌ لَکُم ، فَأَحِبّوهُم لِحُبّی ، وَتَمَسَّکوا بِهِم لَن تَضِلّوا . قیلَ : فَمَن أهلُ بَیتِکَ یا نَبِیَّ اللّه‏ِ ؟ قالَ : عَلِیٌّ وسِبطایَ ، وتِسعَةٌ مِن وُلدِ الحُسَینِ أئِمَّةٌ اُمَناءُ مَعصومونَ، ألا إنَّهُم أهلُ بَیتی وعِترَتی مِن لَحمی ودَمی  .

موسى بن عبد ربّه: از حسین بن على علیه‏السلام شنیدم که در مسجدالنبى صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ـ در روزگار حیات پدرش على علیه‏السلام ـ مى‏فرمود: از پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله شنیدم که فرمود: هان، اهل بیت من موجب زنهار دادن به شماست، پس آنها را به سبب محبّت من دوست بدارید و بدیشان چنگ در زنید تا هرگز گمراه نشوید. گفته شد: اهل بیت تو چه کسانى هستند یا رسول اللّه‏؟ فرمود: على و دو نوه من و نُه تن از فرزندان حسین که امامانى هستند امین و معصوم، آگاه باشید که ایشان اهل بیت و عترت من و از گوشت و خون من هستند.

امام صادق علیه‏السلام : به نقل از پدرانش علیهم‏السلام: پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فرمود: من در میان شما دو چیز گرانسنگ‏به یادگار مى‏نهم: کتاب‏خدا وعترتم که همان‏اهل‏بیت‏من هستند، این دو هرگز از یکدیگر جدا نشوند تا کنار حوض کوثر بر من وارد شوند، مِثلِ این‏دو ـ و دو انگشت سبّابه خود را به یکدیگر چسباند ـ، جابر بن عبداللّه‏ انصارى برخاست وعرض‏کرد: یا رسول‏اللّه‏! عترت تو چه کسانى هستند؟ فرمود: على، حسن، حسین و امامانى که از پشت حسین هستند تا روز رستاخیز.

امام صادق به نقل از پدرانش علیهم‏السلام مى‏فرماید: درباره این سخن پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله که: «من در میان شما دو چیز گرانسنگ به یادگار مى‏نهم: کتاب خدا و عترتم» ، از امیر المؤمنین علیه‏السلام پرسش شد که «عترت» چه کسانى هستند؟ امیرالمؤمنین علیه‏السلامفرمود: من و حسن و حسین و امامان نه گانه از فرزندان حسین که نهمین آنها مهدى ایشان و قائم آنهاست و هرگز از کتاب خدا جدا نشوند و کتاب خدا هم از ایشان جدا نشود تا در کنار حوض کوثر بر پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وارد آیند.

امام على علیه‏السلام : پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله خوابید و من و همسرم فاطمه و دو پسرم حسن و حسین را هم خواباند و عبایى قطوانى بر ما افکند و خداوند این آیه را در حقّ ما نازل فرمود: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیْتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» . جبرئیل گفت: من هم با شمایم اى محمّد. پس جبرئیل، ششمین ما بود.

امام على علیه‏السلام : پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ما ـ من، فاطمه، حسن و حسین ـ را در خانه امّ سلمه گرد آورد و سپس حضرتش با عبایى که داشت وارد شد و ما هم با او وارد شدیم. حضرت صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ما را در آغوش گرفت و فرمود: خدایا! اینان اهل بیت من هستند، پس هر گونه پلیدى را از آنها دور کن و کاملاً پاکشان گردان. امّ سلمه گفت: من چه یا رسول اللّه‏؟ و نزدیک پیامبر شد. پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فرمود: تو از کسى هستى که اصلت از اوست و بر خیر و خوبى هستى، پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله سه بار این سخن را تکرار کرد.

امام حسین علیه‏السلام به نقل از پدرش: در خانه امّ سلمه بر پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وارد شدم و این آیه نازل شده بود: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تطهیراً» . پس پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فرمود: اى على! این آیه در حقّ تو و دو نوه من و امامان از نسل تو نازل شد.

امام حسن علیه‏السلام : چون‏آیه تطهیر نازل شدپیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ما را در عبایى‏خیبرى که از آنِ امّ سلمه بود گرد آورد و فرمود: بار خدایا! اینان اهل بیت و عترت من هستند، پس هر گونه پلیدى را از آنها دور کن و کاملاً پاکشان گردان.

امام حسن علیه‏السلام به هنگام شهادت حضرت على علیه‏السلام در خطبه‏اى پس از حمد و ثناى الهى فرمود: منم فرزند مژده دهنده و بیم دهنده و فرزند کسى که با اذن خدا به سوى او فرا مى‏خواند. منم فرزند آن چراغ پرتو افشان، من از اهل بیتى هستم که جبرئیل به سوى ما نازل مى‏شد و از نزد ما اوج مى‏گرفت. من از اهل بیتى هستم که خداوند هر گونه پلیدى را از آنها دور کرده کاملاً پاکشان گردانیده است.

امام صادق علیه‏السلام : به نقل از پدرش و او به نقل از جدّش حسن بن على علیه‏السلامدر بیان این آیه مبارکه: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» . فرمود: چون آیه تطهیر نازل شد پیامر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله من و برادرم و مادرم و پدرم را گرد آورد و ما و خودش را با عبایى خیبرى که از آنِ امّ سلمه بود پوشاند. این در خانه امّ سلمه و در روزى بود که پیامبر به خانه او مى‏رفت. پس پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فرمود: خدایا! اینان اهل بیت، خاندان و عترت من هستند، پس هر گونه پلیدى را از آنها دور کن و کاملاً پاکشان گردان. امّ سلمه ـ رضى اللّه‏ عنها ـ گفت: یا رسول اللّه‏! آیا من هم همراه ایشان زیر عبا بیایم؟ پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله به او فرمود: خداوند بر تو رحمت آورَد، تو بر خیر و به سوى خیرى و من چقدر از تو خشنودم، ولى این به من و ایشان اختصاص دارد.

امام حسن علیه‏السلام : در خطبه‏اى: اى اهل عراق! در حقّ ما تقوا در پیش گیرید که ما امرا و میهمانان شما هستیم و اهل بیتى هستیم که خداوند در حقّ ما فرموده‏است: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ‏الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطهیراً» .

امام حسن علیه‏السلام در ماجرایى میان ایشان و عمرو بن عاص: از من دور شو که تو پلیدى وپلشتى هستى و ما خاندان پاکى و پاکیزگى هستیم که خداوند پلیدى و پلشتى را از ما دور کرده، کاملاً پاکمان گردانیده است.

امام حسین علیه‏السلام : در ماجرایى میان ایشان و مروان بن حکم: از من دور شو که تو پلیدى هستى و ما خاندان پاکى و پاکیزگى که خداوند این آیه را در حقّ ما نازل کرده است: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» .

ابو دیلم: على بن الحسین به مردى از شامیان فرمود: آیا در سوره احزاب خوانده‏اى که: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» آن مرد گفت: آیا شما، هم ایشان هستید؟ حضرت علیه‏السلامفرمود: آرى.

أبو نُعیمٍ عَن جَماعةٍ خَرَجوا فی صُحبَةِ اُسارى کَربَلاءَ : قالوا : فَلَمّا دَخَلنا دِمَشقَ اُدخِلَ بِالنِّساءِ والسَّبایا بِالنَّهارِ مُکَشَّفاتِ الوُجوهِ ، فَقالَ أهلُ الشّامِ الجُفاةُ : ما رَأینا سَبایا أحسَنَ مِن هؤُلاءِ ، فَمَن أنتُم ؟ فَقالَت سُکَینَةُ ابنَةُ الحُسَینِ : نَحنُ سَبایا آلِ مُحَمَّدٍ . فَاُقیموا عَلى دَرَجِ المَسجِدِ حَیثُ یُقامُ السَّبایا ، وفیهِم عَلِیُّ بنُ الحُسَینِ علیه‏السلام ، وهُوَ یَومَئِذٍ فَتًى شابٌّ ، فَأَتاهُم شَیخٌ مِن أشیاخِ أهلِ الشّامِ ، فَقالَ لَهُم : الحَمدُ للّه‏ِِ الَّذی قَتَلَکُم وأهلَکَکُم وقَطَعَ قَرنَ الفِتنَةِ . فَلَم یَألُ عَن شَتمِهِم .
فَلَمَّا انقَضى کلامُهُ قالَ لَهُ عَلِیُّ بنُ الحُسَینِ علیه‏السلام : أما قَرَأتَ کِتابَ اللّه‏ِ عَزَّوجَلَّ ؟ قالَ : نَعَم ، قالَ : أما قَرَأتَ هذِهِ الآیَةَ : «قُل لا أسأَلُکُم عَلَیهِ أجرًا إلاَّ المَوَدَّةَ فِی القُربى » ؟ قالَ : بَلى . قالَ : فَنَحنُ اُولئِکَ .
ثُمَّ قالَ : أما قَرَأتَ «وآتِ ذَا القُربى حَقَّهُ » ؟ قالَ : بَلى ، قالَ : فَنَحنُ هُم .
قالَ : فَهَل قَرَأتَ هذِهِ الآیَةَ ، «إنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أَهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا» ؟ قال : بَلى ، قالَ : فَنَحنُ هُم .
فَرَفَعَ الشّامِیُّ یَدَهُ إلَى السَّماءِ ، ثُمَّ قالَ : اللّهُمَّ إنّی أتوبُ إلَیکَ ـ ثَلاثَ مَرّاتٍ ـ اللّهُمَّ إنّی أبرَأُ إلَیکَ مِن عَدُوِّ آلِ مُحَمَّدٍ ، ومِن قَتَلَةِ أهلِ بَیتِ مُحَمَّدٍ ، لَقَد قَرَأتُ القُرآنَ فَما شَعَرتُ بِهذا قَبلَ الیَوم 

ابو نعیم به نقل از گروهى که همراه اسیران کربلا مى‏رفته‏اند: چون به دمشق وارد شدیم زنان و اسیران را در روز روشن و با روى باز وارد کردند. سنگدلان شامى گفتند: اسیرانى به این نیکویى ندیده‏ایم. شما کیستید؟ سُکینه دختر حسین علیه‏السلام گفت: ما اسراى خاندان محمّدیم. آنها بر سکوى مسجد، جایى که اسرا را نگاه مى‏داشتند نگاه داشته شدند، در حالى که على بن الحسین علیه‏السلامکه در آن هنگام نوجوانى بود در میان آنها حضور داشت. پیرمردى از شامیان نزد آنها آمد و گفت: خدایى را سپاس که شما را کشت و نابود کرد و شاخ فتنه را برید. و از نکوهش آنها کوتاهى نکرد. چون سخنش تمام شد على بن الحسین علیه‏السلام به او فرمود: آیا کتاب خدا را خوانده‏اى؟ گفت: آرى. امام علیه‏السلامفرمود: آیا این آیه را خوانده‏اى: «بر این رسالت، مزدى از شما جز دوست داشتن خویشاوندان نمى‏خواهم» ؟ گفت: آرى. حضرت علیه‏السلامفرمود: ما همانها هستیم. سپس فرمود: آیا این آیه را خوانده‏اى؟ «و حقّ خویشاوندان را ادا کن» ؟ گفت: آرى. حضرت علیه‏السلامفرمود: ما هم ایشان هستیم. حضرت علیه‏السلام فرمود: آیا این آیه را خوانده‏اى: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبیتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» ؟ گفت: آرى. امام فرمود: ما هم آنها هستیم.
در این جا مرد شامى دست خود را به آسمان برد و ـ سه بار ـ گفت: خدایا! به درگاه تو توبه مى‏کنم. خدایا از دشمن خاندان محمّد و قاتلان اهل بیت محمّد به درگاه تو برائت مى‏جویم، من قرآن را خوانده بودم ولى تا امروز این حقایق را در نیافته بودم.

أبُوالجارودِ عَن أبی جَعفَرٍ علیه‏السلام ـ فی قَولِهِ : «إنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ
أهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا»
ـ : نَزَلَت هذِهِ الآیَةُ فی رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وعَلِیِّ بنِ
أبی طالِبٍ وفاطِمَةَ والحَسَنِ والحُسَینِ علیهم‏السلام ، وذلِکَ فی بَیتِ اُمِّ سَلَمَةَ زَوجَةِ النَّبِیِّ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ، فَدَعا رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله عَلِیًّا وفاطِمَةَ والحَسَنَ والحُسَینَ علیهم‏السلام ، ثُمَّ ألبَسَهُم کِساءً خَیبَرِیًّا ، ودَخَلَ مَعَهُم فیهِ ، ثُمَّ قالَ : اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَیتِیَ الَّذینَ وَعَدتَنی فیهم ما وَعَدتَنی ، اللّهُمَّ أذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهِّرهُم تَطهیرًا . نَزَلَت هذِهِ الآیَةُ ، فَقالَت اُمُّ سَلَمَةَ : وأنَا مَعَهُم یا رَسولَ اللّه‏ِ ؟ قالَ : أبشِری یااُمَّ سَلَمَةَ ، إنَّکِ إلى خَیرٍ .
وقالَ أبُو الجارودِ : قالَ زَیدُ بنُ عَلِیِّ بنِ الحُسَینِ علیهم‏السلام : إنَّ جُهّالاً مِنَ النّاسِ یَزعُمونَ أنَّما أرادَ بِهذِهِ الآیَةِ أزواجَ النَّبِیِّ ، وقَد کَذَبوا وأثِموا ، لو عَنى بِها أزواجَ النَّبِیِّ لَقالَ : لِیُذهِبَ عَنکُنَّ الرِّجسَ ویُطَهِّرَکُنَّ تَطهیرًا ، ولَکانَ الکَلامُ مُؤَنَّثًا کَما قالَ : «واذکُرنَ ما یُتلَى فی بُیوتِکُنَّ » و «لاَ تَبَرَّجنَ » و «لَستُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ 
» 

ابو الجارود پیرامون آیه: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» به نقل از امام باقر علیه‏السلام مى‏گوید: این آیه در حقّ پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ، على‏بن ابى طالب، فاطمه، حسن و حسین علیهم‏السلام نازل شده است. نزول این آیه در خانه امّ سلمه همسر پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله بود: پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله على، فاطمه، حسن و حسین را فرا خواند و عبایى خیبرى بر آنها پوشاند و خود به همراه آنها زیر آن عبا رفت و سپس فرمود: خدایا! اینان همان اهل بیت من هستند که آن وعده‏ها را در حقّ ایشان دادى، خدایا هر گونه پلیدى را از آنها دور بدار و کاملاً پاکشان گردان. این آیه نازل شد. امّ سلمه گفت: من هم با ایشانم اى رسول اللّه‏! پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فرمود: مژده باد تو را اى امّ سلمه، تو به سوى خیر و نیکى روانى.
ابو الجارود: زید بن على بن الحسین علیه‏السلام گفته است: نادانانى از مردم گمان مى‏کنند مقصود خداوند از این آیه همسران پیامبر است. اینان دروغ گفته‏اند ومرتکب‏گناه‏شده‏اند. اگر مقصود خداونداز این‏آیه همسران‏پیامبربودمى‏فرمود: «لیذهب عنکنَ‏الرجس ویطهّرکُنَ‏تطهیراً» ، وکلام‏در سیاق‏تأنیث مى‏آمد چنان که در این آیات: «آن چه را در خانه‏هایتان (از آیه خدا) تلاوت مى‏شود یاد کنید» ، «زینتهاى خود را آشکار مکنید» ، «شما همانند دیگر زنان نیستید» .

امام صادق علیه‏السلام در حدیثى مفصّل مى‏فرماید: مقصود از آیه: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» على، حسن و حسین و فاطمه بود. پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله آنها را در خانه امّ سلمه زیر عبایى قرار داد و سپس فرمود: خدایا هرپیامبر خانواده‏اى‏دارد و گنجینه‏اى نفیس واینان اهل بیت و گنجینه نفیس من هستند. امّ سلمه گفت: آیا من از اهل بیت تو نیستم؟ پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فرمود: تو به سوى خیر روانى، ولى اهل بیت و گنجینه نفیس من اینانند.

ابو بصیر: به امام جعفر صادق علیه‏السلام عرض کردم: آل محمّد چه کسانى هستند؟ فرمود: نسل او. عرض کردم: اهل بیت او چه کسانى هستند؟ فرمود: امامان وصىّ. عرض کردم: عترت او کیانند؟ فرمود: اصحاب کساء. عرض کردم: امّت او چه کسانى هستند؟ فرمود: مؤمنانى که به آن چه از نزد خداوند عز و جل آمده است باور دارند و به دو ثقلى چنگ در مى‏زنند که مأمور چنگ زدن به آن دو هستند یعنى کتاب خدا و عترت پیامبر که همان اهل بیت او هستند؛ کسانى که خداوند هر گونه پلیدى را از آنها دور کرده و کاملاً پاکشان گردانیده است و این دو پس از پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله جانشینان بر امّت هستند.

عبدالرحمان بن کثیر: به امام صادق علیه‏السلام عرض کردم: مقصود خداوند از این آیه: «اِنّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» چیست؟ حضرت علیه‏السلام فرمود: این‏آیه در حقّ‏پیامبر، امیرالمؤمنین، حسن، حسین و فاطمه نازل شده است. چون خداوند عزّوجل جان از پیامبرش ستاند امیرالمؤمنین آمد و در پى او حسن و سپس حسین علیهم‏السلام، سپس تأویل این آیه به میان آمد: «به حکم کتاب خدا، خویشاوندان به یکدیگر سزاوارترند» و این در حالى بود که على‏بن‏الحسین علیه‏السلام امام بود و سپس در فرزندان امام و وصىّ او جریان یافت که اطاعت‏از آنها اطاعت از خدا وسرکشى از آنها سرکشى از خداوند عزّوجل است.

الرَّیّانُ بنُ الصَّلتِ : حَضَرَ الرِّضا علیه‏السلاممَجلِسَ المَأمونِ بِمَروَ ، وقَدِ اجتَمَعَ فی مَجلِسِهِ جَماعَةٌ مِن أهلِ العِراقِ وخُراسانَ ـ إلى أن قال : ـ فَقالَ المَأمونُ : مَنِ العِترَةُ الطّاهِرَةُ ؟ فَقالَ الرِّضا علیه‏السلام : الَّذینَ وَصَفَهُمُ اللّه‏ُ فی کِتابِهِ فَقالَ جَلَّ وعَزَّ : «إنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا» ، وهُمُ الَّذینَ قالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله : إنّی مُخَلِّفٌ فیکُمُ الثَّقَلَینِ کِتابَ اللّه‏ِ وعِترَتی أهلَ بَیتی ، وإنَّهُما لَن یَفتَرِقا حَتّى یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ ، وانظُروا کَیفَ تَخلُفونی فیهِما . أیُّهَا النّاسُ ، لا تُعَلِّموهُم فَإِنَّهُم أعلَمُ مِنکُم .
قالَتِ العُلَماءُ : أخبِرنا یا أبَا الحَسَنِ عَنِ العِترَةِ ، أهُمُ الآلُ أو غَیرُ الآلِ ؟ فَقالَ‏الرِّضا علیه‏السلام : هُمُ الآلُ ، فَقالتِ العُلَماءُ : فَهذا رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یُؤثَرُ عَنهُ أنَّهُ قالَ : اُمَّتی آلی ، وهؤُلاءِ أصحابُهُ یَقولونَ بِالخَبَرِ المُستَفاضِ الَّذی لا یُمکِنُ دَفعُهُ : آلُ مُحَمَّدٍ اُمَّتُهُ ، فَقالَ أبُو الحَسَنِ علیه‏السلام : أخبِرونی هَل تَحرُمُ الصَّدَقَةُ عَلَى
الآلِ ؟ قالوا : نَعَم ، قالَ : فَتَحرُمُ عَلَى الاُمَّةِ ؟ قالوا : لا ، قالَ : هذا فَرقٌ ما بَینَ الآلِ والاُمَّةِ . 

ریّان بن صلت: امام رضا علیه‏السلام در مجلس مأمون در مرو حاضر شد. گروهى از عراقیان‏وخراسانیان‏در مجلس او گردآمده بودند... مأمون پرسید: عترت طاهره چه کسانى هستند؟ امام رضا علیه‏السلام فرمود: کسانى که خداوند در کتابش با این سخن توصیفشان کرده است: «اِنَّما یُریدُ اللّه‏ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تطهیراً» و همان کسانى که پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله در حقّشان فرمود: من در میان شما دو ثقل به یادگار مى‏نهم: کتاب خدا و عترتم که همان اهل بیت منند، این دو هرگز از یکدیگر جدا نشوند تا کنار حوض کوثر بر من وارد آیند، بنگرید چگونه در این دو، جانشینى من مى‏کنید، به آنها نیاموزید که آنها از شما داناترند.
علما (ى حاضر در مجلس) گفتند: اى اباالحسن! پیرامون عترت با ما سخن بگو، آیا آنها همان «آل» هستند یا جز آل. امام رضا علیه‏السلام فرمود: آنها همان آل هستند. علما گفتند: اما از خود رسول اللّه‏ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله نقل مى‏شود که فرموده است: امّت من آل من هستند و اصحاب پیامبر نیز با خبر مستفیضى که (چون راوایان بسیار دارد) نمى‏توان آن را ردّ کرد مى‏گویند که آل محمّد، همان امّت اوست. امام رضا علیه‏السلام فرمود: به من بگویید آیا صدقه بر آل، حرام است؟ گفتند: آرى. حضرت علیه‏السلام فرمود: پس بر امّت هم حرام مى‏شود؟ گفتند: نه. امام علیه‏السلامفرمود: این است تفاوت میان آل و امّت.