مادر در قرآن و روایات

 

  خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید:

 

« و وصّینا الإنسان بوالدیه إحسانا حملته أمّه کرها و وضعته کرها و حمله و فصاله ثلاثون شهرا حتی إذا بلغ اشده و بلغ اربعین سنة... »(1)

« و سفارش کردیم انسان را درباره پدر و مادرش به احسان و نیکی.

مادرش او را به مشقّت حمل کرد، و به مشقّت زائید،

حمل او و شیر دادن او سی ماه بود.

تا آنگاه که به رشد خود رسید، و به چهل سالگی رسید.

گفت: پروردگارا مرا توفیق ده تا شکر کنم آنچنان نعمتی

که بر من و والدین من عطا کردی،

و تا انجام دهم عمل صالحی که تو را راضی کند... »

 

سوره احقاف ـ آیه 15 .


 m-450.gif

 

 امام رضا علیه السلام فرمود:

« بدان که حق مادر، لازم ترین حقوق است و واجب ترین آنها،

زیرا او باری برداشته آنجا که هیچ کس بر نمی دارد.

و فرزند خود را حفظ کرد، با گوش و چشم و دیگر اندام ها،

در حالیکه شاد و خوشرو بود به این کار.

فرزند را حمل کرد با همه دشواری هایی که هیچ کس بر آن تاب و شکیبایی ندارد.

راضی شد که خود گرسنه بماند، امّا او سیر شود.

خود تشنه بماند و او سیراب شود.

خود برهنه بماند و او را بپوشاند.

خود در آفتاب بماند و او را سایه دهد.

پس باید شکر از او و نیکویی به او به این اندازه باشد

، و هرچند طاقت ادای کمترین حق او را ندارید، مگر به یاری خداوند. »

وسائل ـ جلد 15 ـ ص 207وسائل ـ جلد 15 ـ ص ص 628 

/ 0 نظر / 26 بازدید